Teo de reconocer que me presta pola vida viaxar en madreñoxiru con Pinín. Pero, de la que me monto nel aparatu, mialma que lo paso mal. Póngome a amoriar y pue dame hasta voltura. Lo que pasa ye que, al garrar altura y dir pasando los minutos, aposiento y pásaseme too pa empicipiar a esfrutar del viaxe.
Pues hoi vieno´l guah.e a recoyeme pa llevame pa Xixón onde nos esperaba'l Gaviotu pa tomar unes de sidra y picar daqué allá pa Cimavilla. Cuando aportémos allá, y mientres díbamos picando y pimplando, punxímonos a dar la parpayuela tan guapamente.
-Andamos caminando yá Setiembre p'alantre, chachos -dixi yo.
-Pues sí, Xanu, -contestóme Pinín- yá se nota que'l sol alluma d'otra manera y, pasiquín a pasu, van dir menguando los díes.
-Tamién va dir colando'l turismu -añadió'l Gaviotu-. Que yo paezme que ta desaxerao abondo. Esto paez un formigueru. Y nin tanto nin tan calvo. Una cosa ye lo beneficiosu que ye'l turismu pa la nuestra economía y otra estes folaes qu'aforfuguen a ún, recóime.
-Yo ando bastante encabritáu colo de les autocaravanes. Tán invadiéndolo too. Cada vez hai más espacios atrocaos pa elles, pero, asina y too, hailos que s'asitien onde-yos da pola gana tamién -volvió a falar Pinín.
-Y yo cuntóme un paxarín que los mandones del gobiernu asturianu entamáronla con poner una tasa turística, que caltener esi infiernu fiscal tan de nuestro ye prioritario, hom -añadí yo.
-Claro, Xanu, ten en cuenta que pa caltener esti paraísu de chiringos que ye l'Asturies d'anguaño necesítase financiación abonda, qu'hai xente tirando del tetu como cuentu risa -dixo'l guah.e.
-Y dempués viénenmos cola cantinela de que tou esi lladroniciu fiscal ye pa la sanidá, educación y demás -puntualizó'l Gaviotu-. Pero la trampa rescampla y los médicos tán que rabien, los docentes echen espumaraxos pela boca y nun cuadren los discursos de los monxures políticos colo que pasa na cai.
Y, d'esta miente, tábemos pasando la tardiquina, y como yá picáremos y trasegáremos sidra enforma, póngome yo:
-¿Qué vos paez si echamos a andar muru alantre hasta la muyerona d'El Rinconín, ho?
Pues gustó-yos la idea a los mios contertulios y fuimos a espurrí les piernes y a esfrutar del atapecer xunta la mar, que tengo que vos dicir que vamos pasá la nueche en ca'l Gaviotu, que nun ye filón andar col madreñoxiru en nueche zarrada.
Siempre me paecieron guapos los díes de Setiembre, cuando'l branu va apartándose, poco a poco, pa da-y pasu a la seronda. Y la xornada d'hoi resultóme bien prestosa en compañía de los mios amigos..
