jueves, 11 de junio de 2015

Ego Fakilo...

Tesoros históricos nel nuestru patrimoniu cultural material hai a esgaya. De les dómines del nuestru reinu recordamos davezu l'arte asturianu o les cruces y reliquies de la Cámara Santa, por poner dalgún exemplu de lo que más rescampla.

Pero tenemos  tamién tesoros documentales y hoi voi referime al más antiguu. Conozse col nome d'Ego Fakilo en referencia al nome de la persona qu'encargó la so redacción. Y ye'l más vieyu que se conserva na península d'ente los cartafueyos de los reinos d'antiguamente qu'hubo nella. 

La fecha d'esta donación ye la del día 8 de Xunetu del añu 803, nos tiempos del reináu d'Alfonsu II. Yera Fakilo una muyer heredera de facienda y bayura asitiaes en dellos llugares de los conceyos de Colunga, Villaviciosa y Piloña. Decidió entós iguar un documentu pa, en morriendo,  donar los sos bienes al abá Pedro y los monxos del monasteriu de Santa María de Lliberdón, nel conceyu colungués.

Esti pergamín (semeya de la entrada), conserváu anguaño nel archivu de la Catedral d'Uviéu, tresnárase escurque en pelleya de corderu y la tinta ta fecho con óxidu de fierro y sarru. La escritura ye de tipu visigóticu y l'escribanu llamábase Viliemiro. Dona Fakilo nél terrenos con viesques, viñes y frutales.

Somorguiáu pente la guaña del nuestru ricu patrimoniu material, el documentu  Ego Fakilo, auténticu bixu dientro de la documentación medieval asturiana y peninsular al ser el primeru que conservamos de la época del Reinu Asturianu, quiciabes nun llograre  la sonadía que tienen otros componentes de la nuestra cultura. Pero ye una auténtica xoya d'esi patrimoniu material nuestru que bien paga la pena conocer.